چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۰۲ | ۱۳:۵۴ ۲۰ بازديد
تاریخچه دوربین را می توان در یونان باستان و چینیان باستان جستجو کرد. این تمدن های اولیه از یک دستگاه نوری بسیار ساده به نام camera obscura برای نمایش صحنه های زندگی واقعی روی یک سطح یا دیوار استفاده می کردند. نمایندگی کانن بعدها دانشمندی به نام «ابن هیثم» معروف به «الحازن» نیز در قرن یازدهم میلادی در این زمینه فعالیت هایی انجام داد.
در دوران رنسانس هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی با استفاده از تغییراتی در سبک آن، عمق سه بعدی را به اضافه کردند.
اگرچه دوربین های اولیه مورد توجه هنرمندان و گردشگران زیادی قرار گرفتند، اما تا قرن نوزدهم هیچ راهی برای “ثبت تصویر” در عکاسی وجود نداشت و این موضوع کمی برای هنرمندان نگران کننده بود.
بعد از کارهایی که جوزف نیئپس و دیگر هنرمندان انجام دادند .در سال 1884، جورج ایستمن مخترع آمریکایی ایده ای را مطرح کرد که انقلابی در صنعت عکاسی ایجاد کرد. اختراع پیشگامانه ایستمن، رول عکاسی بود.
این رول ها از اولین مواردی بودند که در دوربین مورد استفاده قرار می گرفتند. فرآیند عکاسی آسان برای توسعه به شرکت وی ، Kodak ، کمک کرد تا اولین دوربین های تولید انبوه را که تاکنون فروخته شده ، ایجاد کند.
اما این دوربین کلاسیک Kodak’s Brownie بود که در سال 1900 راه اندازی شد و واقعاً این شرکت را بر روی چرخه پیشرفت قرار داد.
دوربین قابل حمل با استقبال چشمگیری روبرو شد، شرکت کداک این دوربین را میلیون ها فروخت و تا دهه 60 همچنان محبوب بود.
و با شعارهایی مانند ” ثبت لحظه با کداک” و ” ثبت لحظات جشن زندگی خود” به طور کلی می توان گفت کداک تولد عکاسی جمعی را همان طور که می امروزه میشناسیم آغاز کرد.
بهترین مدل دوربین های آنالوگ کامپکتی که می توان در بازار خریداری کرد، مدل هایی با قابلیت تنظیم فوکوس است. آنها به نوعی سیستم فوکوس خودکار مجهزند.
البته که قطعا این دوربین ها به اندازه دوربین های دیجیتال مدرن پیچیده و حرفه ای نیستند، اما داشتن شان خصوصا برای کاربرانی که به تازگی وارد عرصه عکاسی شده اند گزینه ای عالی است.
این دوربین ها شکل، اندازه و قیمت های مختلفی دارد.
برخی از جدیدترین مدل های این دوربین ها حتی دارای یک صفحه نمایش ال سی دی داخلی نیز هستند که در آن می توان به اطلاعاتی مانند تعداد عکس های باقی مانده و فعال بودن یا نبودن فلاش دسترسی یافت.
برخی نیز دارای کد سازگاری با DX هستند. این سیستم خواندنی به دوربین اجازه می دهد تا به صورت خودکار سرعت ISO یک رول فیلم 35 میلی متری را تشخیص دهد. البته مشروط بر اینکه خود فیلم هم دارای کد DX باشد.
به این دوربین های آنالوگ کامپکت دوربین های point-and-shoots نیز گفته می شود. این اشاره به ما بینشی در مورد فلسفه طراحی این دوربین ها نیز می دهد.
آنها برای افرادی ساخته شده است که می خواهند تجربه عکاسی ساده تری داشته باشند. اکثر این دوربین ها کنترل تنظیمات نوردهی بسیار کمی را ارائه می دهند.
دو دسته بندی اصلی این دوربین ها بر اساس سایز فیلم ها شامل دوربین های حرفه ای آنالوگ با نگاتیو 120 و دوربین های حرفه ای آنالوگ با نگاتیو 135 ( یا 35 میلی متری ) می شود.
https://iran-canon.com/product-category/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%86/
در دوران رنسانس هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی با استفاده از تغییراتی در سبک آن، عمق سه بعدی را به اضافه کردند.
اگرچه دوربین های اولیه مورد توجه هنرمندان و گردشگران زیادی قرار گرفتند، اما تا قرن نوزدهم هیچ راهی برای “ثبت تصویر” در عکاسی وجود نداشت و این موضوع کمی برای هنرمندان نگران کننده بود.
بعد از کارهایی که جوزف نیئپس و دیگر هنرمندان انجام دادند .در سال 1884، جورج ایستمن مخترع آمریکایی ایده ای را مطرح کرد که انقلابی در صنعت عکاسی ایجاد کرد. اختراع پیشگامانه ایستمن، رول عکاسی بود.
این رول ها از اولین مواردی بودند که در دوربین مورد استفاده قرار می گرفتند. فرآیند عکاسی آسان برای توسعه به شرکت وی ، Kodak ، کمک کرد تا اولین دوربین های تولید انبوه را که تاکنون فروخته شده ، ایجاد کند.
اما این دوربین کلاسیک Kodak’s Brownie بود که در سال 1900 راه اندازی شد و واقعاً این شرکت را بر روی چرخه پیشرفت قرار داد.
دوربین قابل حمل با استقبال چشمگیری روبرو شد، شرکت کداک این دوربین را میلیون ها فروخت و تا دهه 60 همچنان محبوب بود.
و با شعارهایی مانند ” ثبت لحظه با کداک” و ” ثبت لحظات جشن زندگی خود” به طور کلی می توان گفت کداک تولد عکاسی جمعی را همان طور که می امروزه میشناسیم آغاز کرد.
بهترین مدل دوربین های آنالوگ کامپکتی که می توان در بازار خریداری کرد، مدل هایی با قابلیت تنظیم فوکوس است. آنها به نوعی سیستم فوکوس خودکار مجهزند.
البته که قطعا این دوربین ها به اندازه دوربین های دیجیتال مدرن پیچیده و حرفه ای نیستند، اما داشتن شان خصوصا برای کاربرانی که به تازگی وارد عرصه عکاسی شده اند گزینه ای عالی است.
این دوربین ها شکل، اندازه و قیمت های مختلفی دارد.
برخی از جدیدترین مدل های این دوربین ها حتی دارای یک صفحه نمایش ال سی دی داخلی نیز هستند که در آن می توان به اطلاعاتی مانند تعداد عکس های باقی مانده و فعال بودن یا نبودن فلاش دسترسی یافت.
برخی نیز دارای کد سازگاری با DX هستند. این سیستم خواندنی به دوربین اجازه می دهد تا به صورت خودکار سرعت ISO یک رول فیلم 35 میلی متری را تشخیص دهد. البته مشروط بر اینکه خود فیلم هم دارای کد DX باشد.
به این دوربین های آنالوگ کامپکت دوربین های point-and-shoots نیز گفته می شود. این اشاره به ما بینشی در مورد فلسفه طراحی این دوربین ها نیز می دهد.
آنها برای افرادی ساخته شده است که می خواهند تجربه عکاسی ساده تری داشته باشند. اکثر این دوربین ها کنترل تنظیمات نوردهی بسیار کمی را ارائه می دهند.
دو دسته بندی اصلی این دوربین ها بر اساس سایز فیلم ها شامل دوربین های حرفه ای آنالوگ با نگاتیو 120 و دوربین های حرفه ای آنالوگ با نگاتیو 135 ( یا 35 میلی متری ) می شود.
https://iran-canon.com/product-category/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%86/
دندانپزشکی